Sint-Maria-Oudenhove
In 1428 was de naam van deze gemeente Sente-Marien-Oudenhove. In de volksmond wordt deze nog regelmatig uitgesproken als 'Aunove'. De oorsprong van deze gemeentenaam zou liggen bij het ontstaan van een gemeenschap rond een hof dat er altijd (van ouds) heeft gestaan. Oudenhove kan dan geïnterpreteerd worden als 'het oude hof'.
Tijdens de oorlog '14-'18 was in de kerktoren een Duitse waarnemingspost gevestigd. Prentkaarten uit die dagen tonen duidelijk een opening in de klokkentoren, terwijl op het dorpsplein Duitse infanteristen die bij burgers ingekwartierd waren, aan het praten zijn. Tijdens deze bezetting stond Sint-Maria-Oudenhove onder de controle van de Duitse Kommandatur te Geraardsbergen, waar de leveringen gebeurden. In 1918, bij de terugtocht van de Duitse troepen, bracht de Duitse Keizer Wilhelm II een korststondig bezoek aan Sint-Maria-Oudenhove om de troepen te aanschouwen. Op die dag was het de bevolking ten strengste verboden op straat te komen en moesten bovendien alle luiken gesloten en alle ramen afgedicht zijn! 25 jonge mannen uit de dorpsgemeenschap sneuvelden in de strijd, 5 stierven aan hun opgelopen verwondingen tussen het einde van de oorlog en 1919. 4 opgeeïsten bleven achter. In de Kruiskapel en de Gedenksteen op het marktplein staan hun namen gebeiteld. Bij het vredesfeest in 1918 werd naast de kerk een vredesboom gepland, rond 1950 werd deze verwijderd.
WERELDOORLOG 2 : De 2e wereldoorlog eiste 1 gesneuvelde. Vele jongens van hier bleven echter maanden in krijgsgevangenschap, terwijl net zoals in 1914-1918 talrijke mannen door 'den Duits' weggevoerd werden om in Duitsland te gaan werken voor de bezetter. Jongens die dit weigerden moesten zich meerdere jaren in het geheim verstoppen en werden dikwijls door de bezetter opgejaagd. Tevens werden vele burgers verplicht om 'Boerenwacht' te doen. Op 31.08.1943 werden de twee grote klokken uit de kerktoren gehaald door de Duitsers en werden later niet meer teruggevonden. Waarschijnlijk zijn zij gesmolten en herbruikt in de oorlogsindustrie waar een tekort aan metaal heerste. Na de bevrijding in 1945 werd door de bevolking een vredestoet gehouden. Ook de klok Maria, die in 1945 werd gegoten, draagt in haar opschrift de boodschap van vrede; MARIAE EXQUISITO VOCABULO PIIS INCOLIS GAUDIA PACIS NUNTIABO. 1945 (Door de uitverkoren naam van Maria, zal ik de vreugde van de vrede verkondigen aan de vrome inwoners. 1945).
Auteur: Regiotour Vlaamse Ardennen
Meer informatie
Dorp

B&B De Bronne
Aan de poort van de Vlaamse Ardennen vind je B&B De Bronne als de perfecte uitvalsbasis voor fiets-, wandel-, moto-, en autotochten. Op dit actief melk- en akkerbouwbedrijf kom je volledig tot rust. Stijlvol ingerichte kamers met eigen badkamer, een uitgebreid ontbijt van zelfgebakken brood, dagverse melk, confituur...
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: GSR600
Meer informatie
Hoeve

Kasteel van Steenhuize
De Heren van Steenhuyse hebben steeds tot de hoogste adellijke kringen behoord. De oudste waarvan een geschreven bron gewag maakt is Amelricus in 1155.
De oorspronkelijke Heren van Steenhuse besturen de heerlijkheid tot 1443, tot Jan van Steenhuse overlijdt en alle goederen worden geÙrfd door zijn zuster Maria, getrouwd met Jan van Gruuthuse. In 1556 worden de Gruuthuses opgevolgd door het huis van Egmont. Deze familie verkoopt in 1605 het ganse prinsdom aan Jean de Richardot.
Na de dood van de weduwe van Claude de Richardot in 1752 wordt het kasteel met de heerlijke goederen, inclusief de begeerde prinsentitel, verkocht aan de familie de Wolff. 32 jaar later krijgt de heerlijkheid alweer een nieuwe eigenaar: Jean-Baptiste d'Hane (ook de bezitter van de gekende patriciÙrswoning, nu museum in de Gentse Veldstraat).
Nadat de Franse regeerders de feodaliteit en alle prinselijke voorrechten hebben afgeschaft, blijven de kinderen van Jean-Baptiste d'Hane het kasteel bewonen : Louis - Emmanuel (tot 1861), Eduard-Joseph (tot 1873). De erfgenamen van deze laatste d'Hane verkopen in 1896 het domein aan Achilles de Frenne, een rentenier uit het Normandische Rouen. Een van de zonen de Frenne zal na de tweede wereldoorlog in en rond het kasteel een tijdlang een bloemenhandel exploiteren.
In 1978 komt het kasteel in handen van de familie Van Waeyenberge, geboren Steenhuizenaars en bekende industriÙlen. Zij maken van het domein de schitterende parel die het anno 1995 is geworden.
Eeuwenlang voerden de Heren van Steenhuyse de uitzonderlijke titel van 'prins'.Wellicht werd de titel verworven door Felix van Steenhuyse (1384 - 1424). De echte reden is niet duidelijk, al lijdt het geen twijfel dat zijn zeer bijzondere relatie met de Graaf van Vlaanderen een doorslaggevende verklarende factor is. Na hem erven of kopen de andere bezitters van het prinsdom de eretitel. Niet alleen de status van prinsdom maakte van het kleine Steenhuize een unieke heerlijkheid . Lange tijd genoten heren en ingezetenen naast de gebruikelijke justitiÙle en heerlijke rechten en plichten twee bijzondere, merkwaardige privileges.
Op basis van een charter uit 1348 was er vrijstelling van belastingen : geen enkele instantie had het recht om belastingen, taksen, tol,... te zetten tegen de heerlijkheid Steenhuize. Dit voorrecht gaf aanleiding tot tientallen disputen en rechtszaken.
En er gold gedurende een bepaalde periode een recht van vrijgeleide : op het grondgebied van Steenhuize kon niemand vervolgd of gearresteerd worden, tenzij door de plaatselijke heer of zijn gerechtsdienaars. De archieven (en de volksoverlevering)vertellen verschillende voorbeelden van officieren uit het Land van Aalst of elders, die zelf in de gevangenis van Steenhuize zijn beland omdat ze dit recht hadden geschonden. Het prinsdom werd een toevluchtsoord voor vele mensen "die iets op hunne kerfstok hadden" uit alle windstreken. Deze speciale toestand duurde tot 1460, als Lodewijk van Gruuthuse, Heer van Steenhuyse, alle bannelingen en schorremorrie uit zijn domein gooit. "Sindsdien woont er op Steenhuize serieus volk !" beweert oud-burgemeester en Steenhuizenaar Marcel Van Daele). De oorspronkelijke 'woning' van de Heren van Steenhuyse was gebouwd in een moeras rechtover de plaats waar later de burcht/het kasteel zou verrijzen. Het moet een typische mote zijn geweest, met een omgevende wal en watering en een omheining van gepunte houten palen.
Toen de aanvalstechnieken van de vijanden verbeterden en de behoefte aan een efficiÙntere verdediging groeide, werd een burcht van steen opgetrokken op de plek van het huidige kasteel. Van deze oer-burcht zijn geen afbeeldingen overgeleverd. Bij restauratiewerken in de jaren tachtig werden wÞl fundamenten blootgelegd. De oude vesting werd met de grond gelijk gemaakt in het begin van de woelige zeventiende eeuw.
Vanaf 1626 begint Jeanne de Richardot met de bouw van een modern kasteel, dat er ongetwijfeld een stuk speelser en luchtiger uitzag dan het vorige, ook al bleef het in eerste instantie een verdedigingsgebouw.
Auteur: unitasvrienden
Meer informatie
Kasteel

Steenhuize-WIjnhuize
De Heren van Steenhuyse hebben steeds tot de hoogste adellijke kringen behoord. De oudste waarvan een geschreven bron gewag maakt is Amelricus in 1155. De oorspronkelijke Heren van Steenhuse besturen de heerlijkheid tot 1443, tot Jan van Steenhuse overlijdt en alle goederen worden geërfd door zijn zuster Maria, getrouwd met Jan van Gruuthuse. In 1556 worden de Gruuthuses opgevolgd door het huis van Egmont. Deze familie verkoopt in 1605 het ganse prinsdom aan Jean de Richardot. Na de dood van de weduwe van Claude de Richardot in 1752 wordt het kasteel met de heerlijke goederen, inclusief de begeerde prinsentitel, verkocht aan de familie de Wolff. 32 jaar later krijgt de heerlijkheid alweer een nieuwe eigenaar: Jean-Baptiste d'Hane (ook de bezitter van de gekende patriciërswoning, nu museum in de Gentse Veldstraat). Nadat de Franse regeerders de feodaliteit en alle prinselijke voorrechten hebben afgeschaft, blijven de kinderen van Jean-Baptiste d'Hane het kasteel bewonen : Louis - Emmanuel (tot 1861), Eduard-Joseph (tot 1873). De erfgenamen van deze laatste d'Hane verkopen in 1896 het domein aan Achilles de Frenne, een rentenier uit het Normandische Rouen. Een van de zonen de Frenne zal na de tweede wereldoorlog in en rond het kasteel een tijdlang een bloemenhandel exploiteren. In 1978 komt het kasteel in handen van de familie Van Waeyenberge, geboren Steenhuizenaars en bekende industriëlen. Zij maken van het domein de schitterende parel die het anno 1995 is geworden. Eeuwenlang voerden de Heren van Steenhuyse de uitzonderlijke titel van 'prins'.Wellicht werd de titel verworven door Felix van Steenhuyse (1384 - 1424). De echte reden is niet duidelijk, al lijdt het geen twijfel dat zijn zeer bijzondere relatie met de Graaf van Vlaanderen een doorslaggevende verklarende factor is. Na hem erven of kopen de andere bezitters van het prinsdom de eretitel. Niet alleen de status van prinsdom maakte van het kleine Steenhuize een unieke heerlijkheid . Lange tijd genoten heren en ingezetenen naast de gebruikelijke justitiële en heerlijke rechten en plichten twee bijzondere, merkwaardige privileges. Op basis van een charter uit 1348 was er vrijstelling van belastingen : geen enkele instantie had het recht om belastingen, taksen, tol,... te zetten tegen de heerlijkheid Steenhuize. Dit voorrecht gaf aanleiding tot tientallen disputen en rechtszaken. En er gold gedurende een bepaalde periode een recht van vrijgeleide : op het grondgebied van Steenhuize kon niemand vervolgd of gearresteerd worden, tenzij door de plaatselijke heer of zijn gerechtsdienaars. De archieven (en de volksoverlevering)vertellen verschillende voorbeelden van officieren uit het Land van Aalst of elders, die zelf in de gevangenis van Steenhuize zijn beland omdat ze dit recht hadden geschonden. Het prinsdom werd een toevluchtsoord voor vele mensen "die iets op hunne kerfstok hadden" uit alle windstreken. Deze speciale toestand duurde tot 1460, als Lodewijk van Gruuthuse, Heer van Steenhuyse, alle bannelingen en schorremorrie uit zijn domein gooit. "Sindsdien woont er op Steenhuize serieus volk !" beweert oud-burgemeester en Steenhuizenaar Marcel Van Daele). De oorspronkelijke 'woning' van de Heren van Steenhuyse was gebouwd in een moeras rechtover de plaats waar later de burcht/het kasteel zou verrijzen. Het moet een typische mote zijn geweest, met een omgevende wal en watering en een omheining van gepunte houten palen. Toen de aanvalstechnieken van de vijanden verbeterden en de behoefte aan een efficiëntere verdediging groeide, werd een burcht van steen opgetrokken op de plek van het huidige kasteel. Van deze oer-burcht zijn geen afbeeldingen overgeleverd. Bij restauratiewerken in de jaren tachtig werden wèl fundamenten blootgelegd. De oude vesting werd met de grond gelijk gemaakt in het begin van de woelige zeventiende eeuw. Vanaf 1626 begint Jeanne de Richardot met de bouw van een modern kasteel, dat er ongetwijfeld een stuk speelser en luchtiger uitzag dan het vorige, ook al bleef het in eerste instantie een verdedigingsgebouw. (De prinses de Richardot verbleef trouwens doorgaans in haar kasteel te Lembeek en verscheen slechts sporadisch in Steenhuize). Antonius Sanderus toont het gebouw in zijn 'Flandria Illustrata' en laat duidelijk de onregelmatige gevelindeling zien : het geveltorentje en het barokke voorportaal, staan niet keurig in het midden. Elke hoek wordt gesierd door een rond torentje, dat deels als wachttoren dient en deels de functie van baldakijn vervult. Vanuit elke toren vertrekken dakhellingen, die samenlopen in een bol, met op de top het embleem der Richardots. Rond het bakstenen gebouw, typisch voor de 17de eeuwse bouwkunst in Vlaanderen, kronkelt een dubbele gracht, met landbouwpercelen op de strook tussen beide wateroppervlakten. Aan de vorm en de omvang van het gebouw is sindsdien weinig veranderd. Al werd het meer dan eens verwoest door brand of oorlogsperikelen, Maar steeds werd het in ere hersteld. Zelfs het uitzicht wijzigde nauwelijks : de kantelen verdwenen en de ronde torentjes werden door achthoekige vervangen. Pas in de twintigste eeuw trad het verval in. Onder de familie de Frenne werd het grootste deel van de waterwal gedumpt. De gebouwen raakten verwaasloosd. De reddende engelen heetten Camille en -vooral - Piet Van Waeyenberge. Op hun initiatief werd het gebouw omgevormd tot een ontmoetings - en seminariecentrum voor de bedrijfswereld, beheerd door de NV Ecoval. De ingrijpende restauratiewerken werden voor het grootste deel geleid door kunstenaar Maurits Van Saene, die hiervoor in 1991 werd gelauwerd met de begeerde Europa Nostra Award.
Auteur: unitasvrienden
POI

Hemelveerdegem
Hemelveerdegem is een deelgemeente van Lierde. Tot einde 1976 was het een zelfstandige gemeente. Hemelveerdegem heeft een oppervlakte van 2,76 km² en telt circa 400 inwoners. Geschiedenis De oudste vermelding van Hemelveerdegem dateert waarschijnlijk uit 963, toen het dorp als Ermfredeghe bekend stond. Bezienswaardigheden - De Sint-Janskerk. - De dorpskom is beschermd als dorpsgezicht sinds 1981.
Auteur: RouteYou Info
Gemeentecentrum

Sint-Janskerk van Hemelveerdegem
St. Jan, die gevierd wordt op 24 juni, is de patroonheilige van het pittoreske St. Jans Hemelveerdegem. Deze plek is zeker een wandelingetje waard! De bloem gekoppeld aan deze heilige is het Sintjanskruid. Het plantje werd naar deze heilige genoemd omdat het Sintjanskruid bloeit rond de feestdag van deze heilige. Je vindt het langs tal van bermen.
Auteur: Dromos
Kerk

Toepkapel Brakel
De Toepkapel is een kapel in de Belgische plaats Nederbrakel. De neogotische kapel ligt op een heuvel en wordt ook genoemd naar Sint-Jozef en naar Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede. Rond de kapel bevinden zich de zeven staties van de ommegang Jozefs Smart en Vreugde. De kerk werd door dorpelingen opgericht in 1924 als dank omdat het dorp was gespaard gebleven in de oorlog. Op 31 augustus werd ze ingewijd door Mgr. Seghers.
De naam van de kapel wordt ook gebruikt in het wielrennen voor de helling van de nabijgelegen Toepkapelstraat, die een van de vele hellingen vormt in de Vlaamse Ardennen. De helling is bekend uit onder andere de Reuzen van Vlaanderen, een parcours voor wielertoeristen. De beklimming ligt iets ten noorden van de uit de Ronde van Vlaanderen bekende Tenbosse.
Auteur: Wikipedia
Kapel

Chalet Buistemberg
Vakantiewoning in de Vlaamse Ardennen. Op de benedenverdieping heb je een hall, wc, grote living met eetkamer, keuken, berging, 1 slaapkamer met 2 bedden en een badkamer. Op de 1ste verdieping twee slaapkamers met 4 bedden en een badkamer. Groot tuinterras met ligzetels en berging. Grote tuin en barbecue. Ruime parking en carport.
Auteur: tovpubliek
Vakantiewoning

Chalet Buistemberg
In een rustig dorpje in de Vlaamse Ardennen. Een gloednieuwe houten woning met ruime living, eetkamer, keuken met alle faciliteiten, 3 slaapkamers en 3 badkamers. Ideaal voor familie- of vriendenreünies. Van hieruit kunt u al fietsend of al wandelend de streek verkennen. Dromend uitkijken over het zachte groen vanop het ruime tuinterras of zalig luieren in één van de ligzetels op het grote balkonterras. En 's avonds allen samen gezellig rond de barbecue.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Sutor
Hotel

Bedlehem
Gastenkamers Bedlehem: Rooms with a view.
Bedlehem staat voor splinternieuwe gastenkamers in een oude pastorij in het uiterste zuiden van de Vlaamse Ardennen.
Gelegen op het hoogste punt van Brakel geniet je van de prachtige vergezichten.
Wij bieden je een sfeervolle rustige nacht in een uniek kader met 's morgens een lekker en sappig ontbijt. De talrijke fiets- en wandelpaden die Everbeek-Boven rijk zijn, zorgen voor een onvergetelijk weekend.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Sutor
Hotel

Bedlehem
In het rustige dorpje Everbeek ligt Bedlehem, een gloednieuwe B&B gehuisvest in de voormalige pastorij. Van hieruit maak je avontuurlijke fiets- en wandeltochten in het heuvelachtige zuiden van de Vlaamse Ardennen. Tenzij je liever pittoreske dorpjes bezoekt en de sfeer van steden als Oudenaarde en Ronse opsnuift. 's Avonds rust je bij een drankje uit op het terras of droom je weg in de tuin bij de wijdse vergezichten. Je logeert in een ruime en smaakvol ingerichte kamer met alle comfort.
Auteur: tovpubliek
Gastenkamer

Hurdumont
Hurdumont is een kuitenbijter in het Pays des Collines (letterlijk: het land der heuvelen), welke landschappelijk één geheel vormt met de net noordelijker gelegen Vlaamse Ardennen in Vlaanderen. Profiel van de beklimming: http://www.klimtijd.nl/beklimming/hurdumont
Auteur: haroldslegers
Beklimming

Hurdumont
Gemiddeld: 9.5 % Afstand: 0.6 km Hoogte start: 43 m Hoogte top: 100 m Hoogteverschil: 57 m Maximum: 18%
Auteur: BDST
Beklimming

Afdaling naar de Paillart
Na een lekker biertje, koffie en pannekoek, dalen we af via een verharde weg in het D'Hoppebos. Dit stukje prachtige afdaling geeft het gevoel alsof je in de Ardennen bent.
Auteur: B&B La Douceur de la Miclette
Afdaling

Afdaling naar centrum D'Hoppe
Mooie afdaling richting centrum D'Hoppe waar je als je goed ziet, de kabouters tussen de wortels van de bomen kan zien lopen.
Auteur: B&B La Douceur de la Miclette
Afdaling

L'Ancienne Belgique
De naam is te danken aan het feit dat het etablissement werd gekocht van een groep artiesten, waarvan de manager van de befaamde Ancienne Belgique uit Gent deel uitmaakte. De keuken is typisch Belgisch. Specialiteit van het restaurant is paling in het groen en de klanten stellen dat gerecht zeer op prijs. Verder staan gegrilde gerechten op het menu en ook mosselen, die men aanbiedt van juli tot ver in het seizoen. Het interieur biedt 60 plaatsen. Op mooie dagen kunnen bijna 100 mensen op het aangenaam gelegen terras plaatsnemen. Contact: L'Ancienne Belgique +3268447647 La Houppe 9, 7880 Flobecq
Auteur: Hainaut - Balades sur RouteYou
Restaurant

Kapel D'Hoppe
Kapel D'Hoppe. Hier is de rustplaats voor vele wandelaars, fietsers, moto tochten, oldtimer tochten met zijn verschillende cafétjes en eetgelegenheden. Hier kan je ook direct het Brakelbos binnen wandelen, een echte aanrader!
Auteur: B&B La Douceur de la Miclette
Kapel

Cabane Sylvie
De talloze paden die het bos doorkruisen, voeren u naar een vreemd chalet: de zogenaamde 'Cabane Sylvie'. Historische sites en monumenten beschrijving : Het meest populaire maar tegelijk meest vreemde personage van het dorp was Sylvie (1851-1925). Ze was afkomstig uit Vlaanderen, had veel gereisd, maar trok zich in 1902 terug in Flobecq. Ze installeerde zich, weg van nieuwsgierige blikken, op een open plek in het bos. De mensen uit de omgeving bouwden een hut voor haar in sparrenhout. Bij het centrum van la Houppe bevindt zich een replica. De plaats is een cultuurpunt geworden en ook het vertrekpunt van talloze wandelingen.
Historische plaats

Valkenberg
Gemiddelde hellingsgraad: 8 % Maximale hellingsgraad: 12 % Afstand: 537m Hoogteverschil: 43,62 Straat: Valkenbergstraat Plaats: Brakel (Nederbrakel) Meer informatie
Auteur: KevinEdge800
Helling

Semi-gesloten hoeve
Semi-gesloten, deels gewitte bakstenen hoeve; markeert straatbocht aan viersprong met Bijstierstraat, Dorrebeekstraat en Boekendries. Toegangspoort met gekasseide doorrit ten Z.W., opgenomen in korte vleugel van L-vormig bedrijfsgebouw. Gekasseide rechth. binnenplaats met overluifeld voetgangerspoortje in W.-hoek. Ten N.W., merendeels gewit boerenhuis van vijf trav. en wellicht oorspronkelijk één bouwl., vermoedelijk in XX a aangepaste oude kern verhoogd met halve verd., onder pannen zadeldak. Gewitte bakstenen achtergevel bewaart houten verankering aan r. gevelhoek. Grijsgeschilderde gecementeerde erfgevel met rechth. muuropeningen; aan weerszij van de deur sterk verbrede vensters. Vernieuwde l. zijpuntgevel. Overwelfde kelder onder l. trav. Beklede balklaag. Achterkeuken in uitbouw onder verlengd achterdakschild. Ten N.O., bakstenen dwarsschuur met jaartal 1914 in de pannen van het zadeldak. Schuurpoort in erfgevel met houten latei. Twee korfbogige wagenpoorten in r. zijpuntgevel. Ten Z., lagere L-vormige stallen onder pannen zadeldaken. Afgeronde gevelhoek aan straatzijde onder getrapt ezelsoor. Gekasseide oprit r. naast stallen, o.m. leidend naar ten Z.O. gelegen bakstenen bakhuis van het tweedelige type. Meer informatie: https://inventaris.onroerenderfgoed.be
Auteur: Rudy Wuyts
Hoeve

Michelbeke
Michelbeke is een landelijk dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de gemeente Brakel. Het dorp, dat gelegen is in de Vlaamse Ardennen en in de Denderstreek, heeft een oppervlakte van 4,06 km² en telde op 1 januari 2001 902 inwoners.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

De Sint-Sebastiaankerk
Patroonheilige Sint-Sebastiaan werd er destijds aanbeden tegen de pest die onder het vee woedde en nog ieder jaar is er een ruiteromgang die op de derde zondag van juni ter zijner ere wordt gehouden. Zijn kerk ligt een beetje verscholen op het dorpsplein. Ze is classicistisch van stijl, dateert van 1792-94, maar de toren staat er al een stuk langer: van begin de 16de eeuw. Binnen hangt het vol kunstschatten zoals bijvoorbeeld het schilderij uit 1966, 'De Aanbidding door de Herders', waarop de wapens van Petrus Blondel te zien zijn, heer van Sint-Maria-Oudenhove en Michelbeke.
Auteur: Toerisme Brakel
Kerk

Wegkapel
Wegkapel toegewijd aan O.-L.-Vrouw van Lourdes, opgericht aan hoek voetweg Marijke door de familie Van Nieuwenhove, vroegere eigenaars van de ernaast gelegen hoeve (nr. 28). Rechthoekige bakstenen kapel met afgeronde achterhoeken, onder pannen zadeldak. Bouwjaar 1876 en letters S M (voor Sancta Maria) in bovenlicht van de kapeldeur. Gewitte voorpuntgevel met spitsboogdeur tussen verhoogde pilasters met dekplaat. Beraapte l. zijgevel. Gerotste binnenwanden en gewelf met imitatie-stalagtieten, geleed door blauwgeschilderde bepleisterde banden met dito cirkels. Tegelvloer met polychrome motieven. Gepolychromeerd plaasteren beeld van O.-L.-Vrouw van Lourdes in imitatiegrot en twee kleine geknielde engelenbeeldjes op het altaar. Gepolychromeerd piëtabeeld in beglaasde uitsparing van het altaarfront. Gepolychromeerd plaasteren St.-Bernadettebeeldje op hoge houten sokkel. Meerdere kleine beeldjes op wandsokkel w.o. H. Antonius met varken, H. Antonius met kindje Jezus, H. Rita. Hoge houten offerblok met relikwie van O.-L.-Vrouw in relikwiehouder op kussen. Vier fraaie bidstoelen. Meerinformatie: https://inventaris.onroerenderfgoed.be
Auteur: Rudy Wuyts
Kapel

d'Afspanninghe
Hier kan je via een een reservatie een wandeling maken door de Vlaamse Ardennen met een huifkar. Zo kan je genieten van het prachtige uitzicht en toch niet vermoeid geraken.
Auteur: Toerisme Brakel
Paardenverhuur

De Sualmahoeve, Machelgemstraat 54, 9630 Roborst
Kijkboerderij (Swualmahoeve) Info voor Omschrijving: Mooi gelegen boerderij in de Zwalmstreek met stemmige ontvangstzaal. Melkveebedrijf met melkverwerking en hoeveverkoop (gespecialiseerd in zuiveldesserten). Kaasbuffet en dessertbord mogelijk. Type activiteit: bezoek & beleven Waar? Zwalm (Roborst) (Swualmahoeve), Machelgemstraat 54 Opmerking plaatsen: Uitbaters: Eric en Margriet De Vriendt-Coene. e-mail: sualmahoeve@belgacom.net Wanneer? Opmerking datums: Het hele jaar door!!! enkel op maandag, dinsdag, donderdag of vrijdag Bestemd voor: kleuter, lager, secundair, BO, senioren, medioren, gezin en individu, andere (groep), andere (school) Opmerking doelgroepen: Niet geschikt voor rolstoelgebruikers. Te betalen? Ja Opmerking prijs: 4 euro pp (met inbegrip van dessertbord) met een minimum van 40 euro per rondleiding.
Auteur: Oosterzele
POI

Zoetegem menroute
Zoetegem is afgeleid van Zottegem en verklapt al enigszins dat het er zoetjes zal aan toe gaan. Taverne De Moriaan in de overbekende Paddestraat te Velzeke (Zottegem) is de officiële startplaats van deze 13 kilometer lange menroute. Op de ruime parking in de achtertuin zijn alle voorzieningen voor menner, paard en koets aanwezig. Alternatieve startplaatsen zijn het Egmontkasteel te Zottegem en de Zwalmmolen te Zwalm.
In uurwijzerzin gaat het naar de Zottegemse deelgemeenten Strijpen en Sint-Goriks-Oudenhove. Op de grens van Zottegem, Zwalm en Brakel ligt op de Zwalmbeek en vlak aan het 'Mijnwerkerspad' de Boembekemolen. Vandaar gaat het naar de Zwalmse deelgemeenten Rozebeke en Roborst. Rozebeke is bekend om haar kathedraal, Roborst dan weer voor haar peervormige kerktoren en waterkersgrachten. Een ommetje langs Pam Velzeke is ook mogelijk vooraleer het teruggaat naar de Paddestraat.
Auteur: Sutor
Route

't Blaffend Konijn
Nabij de zacht stromende Zwalmbeek in het Zwalmse dorpje Roborst, overnacht u in het hotel 't Blaffend Konijn.Hier staat de eigenaar nog zelf achter het fornuis. Alle tien kamers zijn uitgerust met eigen sanitair en kleuren-TV. Het hotel is gans het jaar geopend voor verblijvende gasten! Gelieve eerst telefonisch contact op te nemen.
Hotel

Slijpstraat-Kortendries
Helling 'Slijpstraat-Kortendries' Slijpstraat-Kortendries, ZWALM (Roborst) - ZOTTEGEM (Sint-Goriks-Oudenhove) asfaltweg 2200 m lang GEMIDDELD STIJGINGSPERCENTAGE 3,0 % MAXIMUM STIJGINGSPERCENTAGE 9 % HOOGTEVERSCHIL 65 m Bron: rvw De helling is officieus wel eens opgenomen in de Ronde van Vlaanderen. De helling kenmerkt zich door twee gedeelten, eerst de beklimming van de Slijpstraat, dan rechts afdalen en weer links, de Kortendries.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen - RondeToerisme
Helling

Sint-Goriks-Oudenhove
Sint-Goriks-Oudenhove is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de stad Zottegem. Het is een rustig dorpje met ongeveer 900 inwoners, gelegen in de Zwalmstreek.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Ruiterstraat nr, 2
Schuin ingeplante hoeve met moestuintje aan straatzijde, gelegen op de hoek met de Smisstraat. Losstaande bestanddelen in baksteenbouw onder zadeldaken (Vlaamse pannen), uit XIX d. Rechth. inrijpoort opgenomen in O.-dienstgebouw. Boerenhuis van één bouwl., zeven trav. (n straat), uit XIX B. Verankerde gevel op gecementeerde plint; ijzeren ringen r. Getoogde muuropeningen. Deur in omlijsting van gesinterde bakstenen. R.-zijpuntgevel met groot rechth. laadluik onder houten latei. O.-dienstgebouw met l.-steekboogvensters met ijzeren roedenverdeling en r. zichtbare ankerbalken (1940).
Auteur: Rudy Wuyts
Hoeve

Potterée
La Houppe